Dat is goed.
Kom op...
Hè!
Drink iets op mijn kosten.
En iets om te roken nu je er toch bent.
Ga van me af!
Kreng!
Ja.
Geef me mijn laars terug, jij moeras ding.
Ik ben er zeker van dat jullie het allemaal weten,
Moeraslichamen zijn de natuurlijke gemummificeerde overblijfselen
van mensen, behouden in de mineraal rijke wateren van moerassen.
Ze zijn meestal afkomstig van het bronzen en ijzeren tijdperk zo een 2000 jaar geleden
maar bedekken een tijdspanne van de prehistorie tot vandaag.
Ze zijn over heel Noord Europa gevonden,
in het bijzonder lerland en Denemarken,
waar dit exemplaar is opgegraven in 1953.
En hier is een andere.
En nog één.
Laten we verder gaan naar het echte werk.
Ook al is ons moordslachtoffer 2000 jaar oud,
Ze kan tegen ons spreken via forensische archeologie.
DNA analyse laat zien dat ze lokaal was.
De maaginhoud zegt ons dat ze een rijk dieet volgde,
en is waarschijnlijk gestorven in de herfst wanneer er eten in overvloed was.
Heeft ze afgezien?
Wel, ja, ik ben bang van wel.
Moeraslichamen vertonen vaak tekenen van rituele marteling alvoor ze stierven.
Waarom? Wat heeft ze gedaan?
Wel, ik ben gewoon maar een archeoloog,
Miss... - Reilly, Saiorse Reilly.
dus ik kan enkel maar speculeren,
maar ik geloof dat sommige moeraslichamen
werden opgeofferd voor vruchtbare goden om een goede oogst te krijgen.
Ik denk dat anderen gestraft werden. - Voor wat?
Wel, hun misdaad moet van de ergste soort zijn geweest.
lets dat schaamte bracht over de stam.
Deze lichamen werden vaak gevonden
op de grens tussen zeer oude volksstammen,
efficiënt in een niemandsland.
Waarom?
Wel, het is enkel een theorie,
maar ik denk dat de mensen van vroeger het moeras zagen als een slechte plaats,
evenmin land dan water, maar ergens tussenin.
Evenmin de onderwereld of de levende wereld,
lemend die daar gestorven is zit gevangen,
lichaam en ziel voor de eeuwigheid.
Wil je eens van dichterbij kijken?
lemend anders?
Sorry daarvoor, David.
ledereen, kunnen we alsjeblieft onze waardering tonen
voor Professor David Wallace?
Sorry, wil je me even excuseren?
Sorry als het moeraslichaam je van streek heeft gebracht.
Ik heb zoveel van mijn werk en leven gespendeerd rondom hen,
ik vergeet hoe vreemd het is voor andere mensen.
Vreemd is misschien een understatement.
Misschien wel. We moeten allemaal op een bepaalde manier ons brood verdienen.
Wat doe jij?
Normaal ben ik assistent beheerder, maar deze week ben ik chauffeur
voor een belangrijke persoon. - Wie dat?
Jij.
We zouden hier niet moeten zijn.
Dat meen je niet, Sherlock.
Nee, ik bedoel we zouden hier niet moeten zijn. We zouden km's ver moeten zijn.
Relax. Er is geen reden waarom ze ons zouden verdenken.
Als we weggingen uit het motel met 2 dagen betaald,
dan zouden de mensen denken dat we iets verbergen. Speel het slim.
Wat, zoals zonder benzine vallen terwijl we proberen
geen aandacht te vestigen op ons?
Waar ga je heen? - Wat denk je?
Benzine zoeken. Er moet hier ergens een schuur zijn.
En ik dan? - Wat dan ook.
Jezus!
Kan niemand in deze wereld doen wat hen opgedragen word.
Ik zei dat ik die contracten nodig heb zo snel ik terug ben.
Ja, zodra ik hier klaar ben met deze nietsnutten.
Oké.
Kijk, miss, we kunnen niet verder.
Dit is een taxi, geen bulldozer. Wil je dat ik hier wacht?
Kijk, Darby O'Gill, wat ik wil dat je doet is
je verdomde meter afzetten en hier wacht.
En dan wil ik dat je me terugbrengt naar de beschaving, oké?
Verdorie, ik vroeg het gewoon maar.
Jezus, stel je voor dat je elke morgen naast dat zuur gezicht wakker word.
Hoe dan ook, ze heeft een degelijke structuur.
Ja, met een gobler dat de verf van een tractor haalt.
Bono, ik wil een excuus waarom je me uit Dublin hebt laten komen.
En ik wil weten waarop je twee weken achterop zit.
Die huizen moeten er binnen een maand staan.
Wel nu, Mrs. O'Leary, hebben die twee dingen geen verband met elkaar?
Hou je mooie praatjes voor de pub. Wat is het verhaal?
Zoals ik al zei, de reden waarom we twee weken achterop zitten
is omdat de grond te zacht is. We moeten nieuwe afvoerkanalen maken,
of je nieuwe huizen staan tot je armen in de modder
tegen de tijd dat we klaar zijn. - En?
En omdat dit moerasland is sinds het begin der tijd,
dan vinden de bouwers ergere dingen dan modder.
In hemelsnaam! Wie is dat?
Je bedoeld, wat is het, miss.
Het is een moeraslichaam.
Dat is juist. Hij is een van die grappen in een museum, duizend jaar oud.
Leuk. Hij is schattig. Waarom heb je me nu naar hier laten komen?
Voordat we de politie bellen,
Wacht, nee, nee, nee. Als je hen belt,
dan is het volgende ding dat de werf stil ligt
en dan loopt het hier vol met politie en archeologen met conservatie bevelen
en journalisten en klootzakken met metaal detectors.
Dat is waarom je het gewoon moest weggedaan hebben
en er mij in de eerste plaats niets over verteld hebben.
Genoeg! Neem jou graafmachine, en graaf.
Doe eens iets nuttig,
neem het, en dump het ergens waar het niet opnieuw opgegraven word
door de volgende klootzak die ik inhuur.
Doe het!
Ik zei het toch, ik zag een dak tussen die bomen.
Ja, wel, ik heb dat niet gezien.
Oh, mijn enkel.
Beweeg je tenen.
Voel je dat? - Ja.
Oké, het is waarschijnlijk enkel een verstuiking.
Kijk, we zijn bijna aan de bomen.
Laten we teruggaan. We kunnen altijd in de auto overnachten.
Niet op die enkel, nichtje.
In elk geval, ik denk niet dat ik mijn weg terug kan vinden,
niet als het donker wordt.
Kom op, we moeten blijven doorgaan.
Kijk hier eens naar.
Wil je gewoon door hen heen rijden?
Wil je dat ik hen dood? - Goed. Het vlees hier stinkt.
Kom op, jaag ze gewoon weg.
Kijk, miss, je vroeg voor een taxibestuurder, geen cowboy.
Gilligan, als je denkt een fooi te krijgen dan kan je dat wel vergeten.
Je kan je fooi in je kont steken, jij oude heks.
Kijk, ik wil gewoon terug naar Dublin, ja?
Dat is het eerste slimme ding dat je vandaag zegt.
Kijk, miss, het spijt me voor dat.
Hier, kauw hier eens op en dan gaan ze misschien vanzelf weg.
400 calorieën. Ik denk er niet aan om deze week koolhydraten te eten.
Kijk, Sancho, ga terug in de auto.
Zet hem in achteruit, zoek een van die wegen die we gepasseerd zijn
en laten we maken dat we hier wegkomen!
Goed genoeg, maar als we vast komen te zitten in een moeras,
dan blijft die meter opstaan.
Ja, ja, oké.
Hallo!
Verdomde immigranten. Hè!
Ga terug van waar je komt.
Gallisch. Zei je "water"?
Zei je...
Hou je arm omhoog.
Naar rechts.
Nog een beetje.
Prachtig.
Hebben archeologie leraars normaal niet iemand
die dit soort dingen voor hen doet?
Wel, dit is gewoon een eigen theorie van mij
ik wil eerst testen doen alvoor ik erover schrijf.
Wat is het?
De lijn die we gemeten hebben tussen dit graf en het volgende
markeert de volkerenstam grenzen tussen twee bronzen tijdperk koninkrijken.
Het moeras van Cennak loopt langs die grens.
Dus, moerassen zijn natuurlijke grenzen. Wie wil er nu leven in een moeras?
Ja, het punt is, als de twee koninkrijken de mensen ergens heen wou brengen
om hen op te offeren, hen te straffen,
dan kwamen ze niet naar plekken zoals het meer,
grote ceremoniële plaatsen.
Ze gingen naar kleinere plekken, plekken waar...
Het hart van het moeras.
Ja, plekken zoals dit waren heilig.
Ze wilden hier hun vuile werk niet doen.
Als we in die bronzen tijdperk gedachten kunnen raken en te weten kunnen komen
waar ze die opofferingen deden, dan kunnen we daar graven, dan te zitten wachten
tot de volgende turfsnijdende machine het volgende lichaam bovenbrengt.
Het wordt al laat. Laten we teruggaan.
Vanwaar die haast? Waarom zoeken we geen leuke pub,
en stoppen daar om iets te eten?
Ik denk het niet. - Oh, oké.
Strikt zakelijk.
Zoiets, ja.
Zakelijk, zoals je wil. Op de terugweg, volg je die weg
die langs de rand van het moeras loopt. Ik zou het graag eens van naderbij bekijken.
Ongelofelijk!
Oh, verdomme!
Ik haat dit!
Kijk, ik zei je toch dat we beter op de weg waren gebleven.
Ja, oké, wat dan ook.
Kijk, ik ga zien of ik een boer met een tractor kan vinden,
en ons uit deze rotzooi kan halen. Ik kom snel terug, ja?
Ja, ga je gang maar. Ik bel een andere taxi.
Hallo? Hallo!
Oh, Jezus!
Je kan zelfs op de top van de Mount Everest signaal krijgen.
Maar 5 minuten buiten Dublin, en je hebt het zitten.
Hè, waar ga je heen? Wacht even!
Je loopt sneller dan je rijdt, in hemelsnaam.
Kom op!
Het is ongewoon voor een archeoloog die niet houdt van de landelijke omgeving.
Daar vinden we wat we opgraven.
Jij graaft. Ik ben een beheerder.
De laatste keer dat ik gekeken heb was het museum in Dublin.
Ben je altijd zo vriendelijk of ben je gewoon extra vriendelijk voor mij?
Kijk, Mr. Wallace... - Professor Wallace, maar...
je mag me David noemen.
Jezus, en jij vraagt je af waarom ik je niet leuk vind.
Ik was vergeten hoe koppig lerse vrouwen zijn.
Kom op dan. Zeg het maar.
Je komt zomaar terug alsof je Gods geschenk bent voor de archeologie.
Misschien ben ik dat niet, maar ik ben eruit geraakt, en heb iets bereikt voor mezelf.
En iedereen dat hier blijft zijn moeras mensen?
Er is een grote wereld daarbuiten, Saiorse. Je zou het eens moeten proberen.
Je leert misschien nog iets, zoals manieren.
Nee, ik zal je wat zeggen, ik blijf hier
en jij kan terug naar je voordrachten tournee,
met je grote hoofd en manieren,
en al die dwaze meisjes die lachen om je grappen.
Oh, ja... koe.
Hoe noemde je me? - Koe!
Mijn God, leeft er eigenlijk iemand in deze streek?
Zou jij hier willen leven?
Mijn vliegtuig vertrek naar Chicago en ik zit hier vast met jou
in het midden van de lerse "openbaring. "
Eerst de koeien, en dan komen we hier vast te zitten.
Je maakt me totaal gek, Miss Daisy.
Hè, wat is dat daar over die bomen?
beschaving, hè?
God, als ze maar een toilet, een tractor en telefoon hebben,
het mogen zelf Aboriginals zijn.
Ga verder, MacDuff. - Ik zal jou eens MacDuffen.
Kijk naar deze plek. Het is het niet eens waard om te veroveren.
Wat een.. oh, God!
Sorry.
Arm ding.
Wel, ik denk dat ik oké ben.
Niet jij, de koe!
Hoe moet ik nu over dit ding geraken?
Wacht even. - Wil je je wat haasten?
Hè!
Laat me los!
Kijk uit waar je slaagt.
Jezus, kijk eens naar dit krot?
Heb je ooit de "Texas Chainsaw Massacre" gezien?
Is dat die schele die op de banjo speelt?
Dat was "Deliverance," eikel.
Hallo!
Hallo. - Hallo.
We zijn zo blij je te zien.
Niet zo blij als wij met jullie.
Ik had niet gedacht dat je ons zo vlug zou vinden.
Ik zou het niet snel noemen.
Ik bedoel, om door dat moeras te geraken in je achtertuin.
Hoe wist je dan naar waar je moest komen?
Waar ga je anders heen om hulp te zoeken in een verdomd moeras?
Onzin.
Je bedoelt dat jullie niet gekomen zijn om ons te zoeken?
Kom op, je bedoelt dat de enige leemhut in het midden
van dit moeras, al geboekt is door mensen die verloren zijn gelopen?
Nog een Yank.
Zeg me dat er een telefoon is, alsjeblieft.
Oh, ja, en er is nog een taxi standplaats achterom ook.
Geen probleem. Ik heb mijn eigen meegebracht.
Wel, je kan evengoed binnenkomen.
Jezus Christus!
Jezus!
Hè, Mr. spier, we zagen je daarnet lopen in het circus.
Je steltlopers trokken op niets. We willen ons geld terug.
Hè, meneer!
Ik ging gewoon... - Ik heb je hulp niet nodig.
Ik wil gewoon dat je een manier vind om hier weg te raken.
Wel, dat is niet zo simpel.
Zelf niet voor Mr. ik spendeerde mijn halve leven met het graven in moerassen?
Mensen spendeerden hun hele leven op plekken zoals dit,
en zij kennen nog steeds niet alle wegen.
En in het bronzen tijdperk, legden ze wegen aan met moeras hout
dat onder de oppervlakte lag en waar enkel de stam kennis van had.
Als een lid van de stam het geheim vertelde over de sporen,
dan knielen ze onder het gewicht... - Hou het voor je lezing.
Kom op.
Ik zei je toch dat ik een uitweg zou vinden.
Je had geen enkele aanwijzing.
Hallo.
Hè, we zijn wat verloren gelopen.
Is er een mogelijkheid dat we je telefoon mogen gebruiken?
Jullie zijn op zijn minst geen Yanks. Kom er maar bij.
Dit is gek, nietwaar? Wat is de kans daarvan?
Wel verbazend, maar niet zo verbazend dat we hier zijn terechtgekomen.
Mensen gaan altijd naar plekken waar mensen geleefd hebben.
Ik ben geïnteresseerd om naar plekken te gaan waar nu mensen leven.
Tussen ons, we kunnen terug naar de weg gaan.
Niet slecht bedoeld, maar ik heb maanden gespendeerd met opgravingen in moerasland
en het slimste om te doen is wachten tot morgenvroeg.
Het is al hard genoeg om plassen en paden te zien in het daglicht.
Misschien wil je de nacht doorbrengen in dit toilet,
maar er is geen manier dat ik dat ga doen, oké?
Kijk, niemand van ons, oké, maar hij heeft gelijk.
Mallory kan niet lopen.
Hé, Barbie, misschien heb je de memo niet gekregen,
maar we zijn niet de zes musketiers. Ik ben hier weg.
We zullen een ambulance bellen
wanneer we een signaal krijgen. Deano, kom op. Vooruit!
Kijk, je kan mijn taxi zeggen waar hij heen moet, maar niet ik.
Ik blijf hier?
Wat is er toch met deze streek? Geen wonder dat jullie niets bereiken.
Ik bedoel, jullie mensen zijn niet ondernemend.
Jullie hadden ons nodig om de aardappel uit te vinden.
Ik zou nu wel een gebakken aardappel willen.
Eerst een schuilplaats, dan vuur, en dan eten.
De eerste regel van overleven.
Bedankt, Crocodile Dundee.
Hou jij ooit je mond?
Wat hier moet gedaan worden, we doen het.
Ja? Toch?
Toch?
Ja?
Hè, je kent mijn motto, één voor allen en allen voor één.
Geniet je van je eten, ja?
Hè, jij hebt het me gegeven. - Allen voor één en één voor allen.
Wel, Mr. de overlever.
Man maakt vuur!
Je bent te laat. Hij was hier al.
Als jij het zegt.
Hij sprak ook geen Engels.
Dat kleine varken met de rode neus en grote schoenen?
Coco of Bobo of wat dan ook.
Kijk, meneer, we hebben geen posters meer nodig.
We hebben er al genoeg.
Natuurlijk, de baas heeft de twee gratis kaartjes nu.
Als je er nog twee vind, dan vind ik misschien een plaatsje voor jou
daar bij de bonen voor een andere.
Wacht even, meneer.
Eerst betalen en dan drinken, oké?
En neem de dop eraf zoals een goede christelijke.
Nee, alsjeblieft.
Alsjeblieft.
Nee!
Het spijt me van dat.
Neem zoveel je maar wil.
Wat is een fles water tussen vrienden?
Ik veronderstel dat de douche niet werkt.
Mevrouw, u douche wacht.
Je handdoek, mevrouw.
Blijf aan de andere kant van de deur, dank u.
Ik zal jou bescheidenheid beschermen met mijn leven.
Ja, en ik zal hier staan om kaartjes te verkopen voor de blinden.
bescheidenheid, mijn gat.
Saiorse!
Wie ben jij?
Wel, ik ben niet goudlokje, hè?
Hunter.
Mr. Hunter voor jou.
Ik zie dat jullie het hier gezellig hebben gemaakt voor jullie zelf in mijn huis,
ik denk dat ik hier de vragen hoor te stellen.
Kijk, we zijn gewoon... - Verloren gelopen.
Ja, hoe raad je dat? - Ik volg jullie al 8 km.
Je hebt alles weggejaagd van hier tot Killarney.
Kijk, het... spijt ons.
Dat zullen jullie nog.
Is er enige kans dat je ons helpt een uitweg te vinden?
Morgenvroeg.
Willen nu een van jullie dames mijn eten serveren.
Ik neem een douche...
...als er nog water over is.
Ga hier weg. Geen handtekeningen.
Water.
Heb jij een manager?
Wil je water? Ik geef je iets beter dan water.
Daarvan krijg je haar op je borst.
Jezus, meneer, we proberen niet in te breken, eerlijk.
Ben jij Meneer. muscles?
Hij is niet Coco, de verdomde clown, hè.
Ik wil...
Wat zegt hij? - Ik denk dat hij water wil.
Hij zal bezig geweest zijn met te oefenen voor vuur eten en zich verbrand.
Daar, meneer, als je het niet erg vind om te delen met Sugar.
Het eten is opgediend.
Je zal er niet van sterven.
Zeg eens, meneer...
Hunter.
Ik vroeg me af of je hier de hele tijd woont.
Wat denk je dat ik ben, een holbewoner?
Het is een leuke plek om aan alles te ontsnappen.
lets zoals dat.
Kijk, we hebben veel geluk dat je ons gevonden hebt,
dus, zou je ons nu de richting van de beschaving kunnen aanwijzen?
Er is hier meer beschaving dan in de meeste steden.
Zeker vroeger.
Ik ben een archeoloog, gespecialiseerd in moeraslichamen.
Wel, je zit op de juiste plek.
Er liggen meer lichamen in het moeras dan op de begraafplaatsen.
Hoe komt dat? - Straffen, opofferingen,
ongelukken... zoveel goede dingen hier.
En toch worden elke dag stukken moeras vernietigd door ontwikkelaars.
Kijk, denk je dat we het kanaal kunnen veranderen?
Ik betwijfel het.
Sorry, waar zou je willen over praten?
Zoekt iemand van jullie een nieuw huis?
Ik niet. Ik ben enkel op bezoek.
Ik ook.
Niet, tenzij het aan de halve prijs is en belastingvrij is.
Kom op, iemand moet toch een verhaal hebben.
Wat is er gebeurt met de lerse gave om te praten?
Jij kreeg dat waarschijnlijk van iedereen.
ledereen heeft een verhaal.
Wat is het gekste dat je ooit hebt gedaan?
Oké, dan.
Het gekste dat ik ooit gedaan heb is achtervolgd worden door de politie.
Ik had een vaste klant, Dublin ziekenhuis...
een bescheiden vrouw verwachte een tweeling.
dus we komen van Ball's brug.
En het volgende moment begint ze te bevallen van de baby's op mijn achterbank.
Ik zweer het tot God. - Wat is er dan gebeurt?
Ik heb het gaspedaal ingedrukt, door een rood licht gereden, in en uit het verkeer.
In elk geval, tegen de tijd dat we er waren,
waren er drie agenten die me achtervolgden.
Ik had het nauwelijks gehaald.
Wat waren de baby's, jongens of meisjes?
Jongens of meisjes?
Ik weet het niet.
Tegen de tijd dat de politie me vrij liet, was ze al bevallen en vertrokken.
Heb haar nooit meer gezien. En weet je wat?
Een rekening van 58 euro om de achterbank schoon te maken,
en ik heb niet eens een fooi gekregen, ik zweer het tot God.
Wij hebben er ook een, nietwaar, Mallory?
Thuis, reden we langs een meer en we zagen een kleine jongen.
Hij stond daar op zijn eentje langs de kant.
Na 1,6 km zegt Mallory om de auto te stoppen.
Er is iets vreemd aan over een jong kind op zijn eentje met al dat water.
Dus draaiden we ons om en keerden terug.
Vertel jij het hen, Mal.
Dus we gingen terug.
De jongen was nog maar drie jaar.
We vroegen hem wat hij daar op zijn eentje deed en hij wees naar het water.
Er dreef daar een man, dus we sprongen erin.
Nee, jij sprong erin. - Kijk, wie vertelt het verhaal?
In elk geval, we haalden hem eruit en gaven hem de kus des leven.
Het bleek dat die vader zijn zoon mee had genomen om te gaan vissen,
en had een soort van epileptische aanval gekregen en in het water gevallen.
Heeft hij het overleeft? - Ik denk het wel.
De ambulance is gekomen en dat was het laatste wat we van hem gezien hebben.
Ik kan nog steeds de kleine jongen zijn gezicht zien.
En jij?
Ben jij ook een held?
Nee, ik niet, vriend.
Ik heb niets te zeggen, buiten het opgraven van 2000 jaar oude moordslachtoffers.
En jij?
Ik heb ooit iemands leven gered.
Help me, help me.
Hij was hier aan het jagen,
en heeft een ongeluk gekregen.
Ik heb hem dan vervoert,
7 km op mijn rug naar de dichtsbijgelegen weg.
Wat gebeurde er?
Hij stierf.
Jezus, iedereen houdt van een gelukkig einde.
Wel, niet als je je hele leven spendeert aan moeraslichamen.
Als die moorden er niet waren geweest, dan had ik niets om op te graven.
Ik heb een van jou vrienden opgegraven.
Wanneer?
Een paar jaar geleden.
Wat heb je gedaan? - Ik heb de politie gebeld.
Ze hebben het waarschijnlijk gegeven aan iemand als jij.
Waar was dit? - Wicklow.
Wanneer juist?
Wat is dit, Guantanamo Bay?
Ik ken elk moeraslichaam dat in de laatste 20 jaar opgegraven is.
Cavan Man, Clonakilty Man.
Als je iets gevonden hebt en het niet aangegeven hebt...
Kijk, ik zie niet waar al die drukte voor nodig is.
Wat het ook is, hij zit daar al meer dan 2000 jaar onder het water.
Niemand heeft er ooit iets om gegeven, dus wat is daar zo erg aan?
We leren over de toekomst door te kijken in het verleden.
Tenzij het verleden opgegraven en vernietigd is door een cultuurbarbaar.
Krijg de klere! - Het gaat niet om ons.
Het gaat om hen.
Ze verdienen op zijn minste een degelijke begrafenis.
Niet als je iemand van de stam was die hem daar gelegd heeft.
Het was een manier om hen op te sluiten.
Wat bedoel je? - Ze werden daar gezet als straf.
Hun lichaam kan niet vergaan tot stof.
Hun ziel kan niet in de hemel of de hel geraken.
Er is een speciale plek gereserveerd in de hel
voor wie ze daar in de eerste plaats heeft gelegd.
Oké, het is genoeg. Ik heb het helemaal gehad.
Ik blijf hier niet luisteren...
naar de heer en mevrouw Crypte bewaarders de hele nacht.
Ik heb plaatsen waar ik heen moet. Ik heb mensen die ik moet ontmoeten.
Ik ben hier nu weg!
Doe niet zo gek. - Het is donker buiten. Ga niet.
Als je zo bezorgd bent over mij, waarom gaat dan niemand met mij mee?
Oké, goed, ik denk dat ik niet veel hoef in te pakken.
Het was geweldig. Ik zal jullie nog wel eens zien.
Kijk, mevrouw, u kan een vervelend mens zijn, maar je bent mijn passagier.
Dus je gaat met me mee?
Ik ga mee.
Ga door de open ruimte, blijf op het pad.
Als je de weg kwijt raakt,
hou het water aan je linkerhand, en de platforms aan je rechterhand.
De weg is ongeveer vijf km verderop aan de rechterzijde.
St. Christopher.
Beschermheilige van moerasmensen en taxibestuurders.
Wat was dat?
Het is een vrouwtjes vos. Het is hun paring seizoen.
Vossen huilen,
volgens de banshee legende.
Het wordt een beetje laat voor spook verhalen.
Waar gaat hij in vredesnaam heen?
Hoe eerder we hier weg zijn, des te beter.
Er is iets vreemds aan iemand hier die in zijn eentje is.
Misschien zou je het ook vreemd vinden als je thuis kwam,
en je huis zit vol vreemden.
Jullie kunnen hierop gaan slapen vanavond.
Ik ga jagen.
We vertrekken vroeg in de ochtend.
Welterusten.
Slaapwel.
Wat is er? - Ik droomde dat ik terug was.
Terug waar?
Nergens.
Bedankt.
Wil je opschieten voordat Goudlokje ons achter laat?
Daar zijn we gelukkig van af.
Er is niet veel van de hulp die ze gingen sturen in huis gekomen.
Als ze er ooit uit geraken. - Oh, kom op. Het is niet zo moeilijk.
Niet in het daglicht met iemand die de weg kent,
maar s'nachts op hun eigen? Ze hadden rondjes kunnen lopen.
Wacht. Roep ze terug.
Ongelofelijk. - Wat is het?
Het is een moeras parcour. Dit hout is 2000 jaar oud.
In de bronstijd maakte stammen deze sporen en vervolgens bedekte ze het.
Het betekende dat ze snel konden wegkomen,
terwijl hun vijanden in cirkels bleven gaan.
In Godsnaam, hou je mond dicht. - Ik ben serieus!
Dit is de eerste die ik gevonden heb in 10 jaar. We moeten het volgen.
Ik ken dat stuk van het moeras niet.
Geef me een half uur om het te volgen. Het is nog redelijk vroeg, ja?
Ik moet het volgen. - Ik blijf op het pad.
Ik stel voor dat je hetzelfde doet. - Hé, niet slecht bedoeld,
maar heb je toevallig meegekregen dat mijn nicht hier nauwelijks kan lopen?
Laat staan verder afdwalen op een expeditie.
Ik moet het volgen! Ik haal jullie wel in.
Wat moet ik doen? Mijn baas vertellen dat ik zijn bezoeker in een moeras achterliet?
Niet per se. Je kunt me helpen. Hier.
Pak dat. Help me het pad schoon te maken.
Voor iemand die hier wanhopig weg wilt,
heb je wel een haast om opnieuw te verdwalen.
Nou, wij niet. Kom op.
Niet goed. Ik ben het parcour kwijt.
Jij blijft hier totdat ik het opnieuw gevonden heb.
Deano! Deano, het is al goed.
Wat is er gebeurd?
Waar is Val?
Ze wou niet luisteren. Ze wou gewoon niet luisteren.
Ze begon te lopen, en toen niets meer.
Niets meer.
Meneer Hunter, wacht even!
Ze zit vast!
Ze zit vast. Blijf trekken.
Kom op, Mallory.
Wat is dat in vredesnaam?
Val.
Hoe kan een dood lichaam iemand vastpakken? Dat is onmogelijk.
Niets is hier onmogelijk.
Breng haar terug naar de hut voor ze onderkoelt raakt.
Nee! We moeten hier weg zien te komen.
Luister, jij neemt Deano naar de weg, en haal hulp.
Wij nemen Mallory terug naar de hut.
Kom op.
We moeten haar terug naar de schuur brengen.
Hou haar warm totdat Hunter terugkomt.
Hij komt niet terug. - Wie zegt dat?
Oh, kom op!
Nadat Val en Deano weggingen,
wie was de enige andere die ook het huis verliet?
Hunter. - En wie heeft Mallory gevonden...
hoewel niemand van ons zag waar ze inviel?
Maar hij was wel degene die haar gered heeft.
Redde haar van wat? Een dood lichaam?
Luister, zuster, waar ik vandaan kom, dode mensen
pakken je niet vast behalve in films.
We hebben vertrouwen in hem. - Vertrouwen hem om wat te doen?
Wat weten we over deze vent afgezien van het feit
dat hij hier rond loopt in het donker met wapens?
Hier.
Ofwel hij is hier voor het goede, of hij zal afmaken wat hij begonnen is.
Wat bedoel je?
Eerst Val, vervolgens Deano,
en dan ons.
Luister, één van jullie moet hulp gaan halen. Ik kan haar niet achterlaten.
Kom op, til haar op.
Ik denk dat je het fout hebt.
Als hij ons iets wilde aandoen, had hij ons gisteravond iets kunnen aandoen.
Hij is een jager, in Godsnaam.
Jagers "jagen".
Jij zag het ook?
Zeker weten.
Wat zijn het?
Moeraslichamen.
Wat willen ze? - Vooral wraak.
Waarom ben jij hier gekomen?
Om op ze te jagen, en daarna ze te begraven.
Jezus Christus. En ik dacht dat ik een klote baan had.
Luister even, herinner je je gisteravond toen we verhalen vertelden?
Niet echt.
Ja, de mijne was niet helemaal waar.
Dus wat stukje was niet waar?
Alles.
Ik heb het verzonnen om een ander verhaal uit mijn hoofd te houden.
Ik was met een oudere zigeuner vrouw.
Reiziger? - Ja, nou, een gevestigde reiziger.
Ik bracht haar naar een wrak van een caravan
nog net iets vóór het moeras.
Ze had een beetje gedronken.
Dus we zijn er bijna met 30 pond op de meter
en ze zei tegen mij dat ze geen geld had.
Dus ik wil ik haar uit de taxi trappen.
Vervolgens zegt ze: "Meneer, Ik betaal je op een andere manier. "
Dus ik ging 50-50.
40 seconden later zitten we op de achterbank van de taxi.
Beroeps gevaar. - Ja.
Ze zei me dat ik haar 20 euro verschuldigd ben want het was een slechte wip.
Ik werd helemaal gek - "Ga weg, ga uit mijn taxi! "
Dus ze begint te schreeuwen.
Dus ik sloeg de deur dicht, zette de radio aan en weg ging ik.
Ongeveer 64 km verderop, hoorde ik dit tikkend geluid.
Dus ik zei tegen mezelf,
Jezus, die teef moet één van mijn banden kapot gemaakt hebben.
Alleen was het niet de band.
Het was haar.
Haar jas is tussen de achterdeur vast gaan zitten toen ik die dicht gooide.
Heb haar de hele weg meegeslepen.
Het was verschrikkelijk. Ik heb geprobeerd iets te doen,
maar ze was dood.
Het was een ongeluk. - Ja.
Wie gaat mij geloven dat het een ongeluk was?
En zelfs als ik dat deed, ik heb al eerder problemen met de politie gehad.
Dus je moest het lichaam dumpen.
Het spijt me.
Deze weg leidt tot aan de weg, hopelijk degene waar je op vast liep.
Heb je gehoord wat ik zei?
ledereen heeft verhalen.
Mij inbegrepen. Ga in vredesnaam weg.
Mr. Hunter?
Mag ik je een vraag stellen?
Denk je dat ik ze het had moeten vertellen,
het echte verhaal over het reiziger vrouwtje?
Ik ben een jager geen priester.
Trek dat bed naar beneden.
Het is klaar. Hoe lang duurt het voor je het vuur aan hebt?
Sorry, ik weet dat ik gezegd heb dat ik twee stokken gebruikte.
Ik vergat te vermelden dat één daarvan een lucifer was.
Ga er maar mee door.
Ja, in één keer!
Dus je bent niet de enige held in dit moeras, meneer Hunter.
We hebben de laatste turf gebruikt. Er moet daar nog wat droog hout liggen.
Ze heeft meer nodig dan alleen warmte, ze heeft behoefte aan een ziekenhuis.
Deano zal snel terug komen. - Ik kan niet langer wachten.
En als je niet wilt gaan, zal ik wel gaan.
Je weet niet eens in welke richting je moet gaan.
Als Hunter van plan was ons iets aan te doen,
waarom zou hij ons dan de juiste weg hieruit wijzen?
Wie zegt dat het de juiste weg is?
Ik volg je moeras parcour.
In Godsnaam, het is 2000 jaar oud.
Wie weet waar het overal heen gaat? - Overal gaat ergens heen.
En ik ga lopen, of kruipen, of zwemmen
totdat ik hulp gevonden heb voor Mallory.
Ik zweer...
als ze sterft voordat ik terug kom, God help je!
Kom op, Betsy! Kom op, Betsy!
Kom op!
Kom op, Betsy. Kom op!
Zie je iets?
Ja, ze is een weg hieruit aan het vinden.
Ik bedoelde de turf.
Oh, juist.
Deze moeten het voorlopig doen.
Er is wat te eten over, je moet wat eten.
Nee bedankt.
Denkt je dat ze zullen terugkomen?
Ja, ze moeten. - En als ze dat niet doen?
En als ze dat niet doen, zal één van ons morgen moet gaan
terwijl de ander bij Mallory blijft.
Nee, beloof me dat we bij elkaar blijven.
Waarom kon je dat niet in de auto zeggen?
Dan zouden we nooit de koe aangereden hebben.
En ik zou in Dublin denken hoe geweldig het was...
om van die arrogante lul af te zijn.
Ik zou in een vliegtuig zitten praten met een hele sexy stewardess.
Nou goed. Volgende keer meer geluk.
Ik wil geen volgende keer.
Ik wil het deze keer.
Nee!
Ga van me af! Nee!
Alsjeblieft, nee, Ga van me af!
Nee!
Hij was het niet.
Nee! Hij probeerde te communiceren!
Nee!
Kom op, wegwezen.
Kom op.
Het heeft geen nut om steeds naar buiten te kijken.
Hij komt niet tot het donker is.
Oh, echt? Als jij verdomme alles weet, waarom zijn er dan zoveel mensen dood,
en verstoppen wij ons in een krot wat er uitziet dat hij omver kan blazen.
zelfs zonder te gaan zweten!
Ik heb jullie hier niet uitgenodigd.
Wat?
Bedoel je dat je wilt dat dit gebeurt?
Wat voor een man bent u?
Ik ben een jager.
Dat ding is geen trofee wat je naast je andere geweien kan hangen.
Je zag wat er gebeurde toen je op hem schoot.
Ik weet niet wat het is, maar als het ooit menselijk was, is het niet menselijk meer.
Het is een grote, oké.
Hoeveel heb je er al gezien?
Dit is de derde. - De derde?
En wat is er gebeurd met die andere twee?
Ik heb ze begraven.
Oh, nee.
Je moet hem van het water weghouden.
Een deel van hem wil sterven, slapen gaan.
Het andere deel wil leven.
En het zal alles doen wat het kan om uit de duisternis te blijven.
Hij kwam naar mij toe.
Hij wilde mij geen kwaad doen.
Voor iemand die ze al zo lang bestudeerd heeft,
weet u niet veel over ze, hè?
Hij probeerde in je buurt te komen. Hij wilde je zien sterven.
Het draait allemaal om wraak.
Wie ben jij in vredesnaam, een of andere gek,
in dit krot aan het verstoppen met een handvol kogels?
Jullie twee hou op met ruzie maken.
Hannah... waar is Hannah?
Ze is weg om hulp te halen.
Hou vol.
Een van ons moet naar buiten gaan.
Jij weet de weg.
Ik heb jaren gewacht om één van deze kapot te maken.
En ik zal je iets vertellen,
ik zal hem te pakken nemen.
Volledig gek.
Dit hele gebeuren is gewoon volledig gek.
Dus wil je mij helpen
of wil je je eigen weg hieruit vinden?
Dat dacht ik al.
Ik heb een paar verrassingen voor hem gemaakt.
Hou vol.
Ze is dood, nietwaar?
Ze was een goed persoon.
Ik weet zeker dat ze dat was.
Goede mensen kunnen slechte dingen doen.
Rust nu maar.
Ik heb genoeg tijd om te rusten.
Ik moet je iets zeggen.
Wat?
Het echte verhaal.
We waren een stukje aan het rijden.
Ik voelde me schuldig omdat het regende.
Is dat niet dom?
En ik dacht dat we de weg kwijt waren.
Ze bleef de kaart maar voor mijn gezicht duwen.
Dat is waarom ik hem niet zag.
Wie?
Een oude man.
Een turfsnijder.
Hij had een spade,
zoals je ziet in een museum.
Dunne lange bladen.
Het heet een Slane.
Hij raakte de voorruit.
Ik wist dat hij dood was.
Zijn benen waren verdraaid.
Ik wilde hem naar een ziekenhuis brengen.
Je kent de manier op TV waarin ze soms in staat zijn...
om mensen weer terug te laten leven?
Alleen op tv.
Dat is wat Hannah gezegd heeft.
Ze bleef er over doorgaan, over haar universiteit,
en haar toekomst en hoe we de rest van ons leven zouden verpesten,
zonder enige reden.
Wat heb je toen gedaan? - Ik kon hem niet aanraken.
Dus Hannah sleepte hem naar de kant van de weg
en overhandigde mij de lange spade.
Rust nu maar.
Hij is in vrede nu.
Ik denk het niet.
Als ik mijn ogen sluit,
zie ik hem in het donker, op mij aan het wachten.
Hannah is er ook.
Luister,
We halen je hier morgen weg.
Alles wat je moet doen is het volhouden tot dan.
Heeft ze iets gezegd?
Nee.
Waar is dat voor?
Het aas. Ze houden van water.
Waarom ben je hier? - Omdat ik een jager ben.
Vertel me geen onzin.
We zijn hier allemaal voor een reden. Ik weet alleen nog niet waarvoor.
Nou, luister, hoogleraar,
Val heeft een moeraslichaam opgegraven,
en het gedumpt.
En Deano, sleepte een zigeuner vrouw achter zijn auto.
Hij heeft haar gedumpt.
Mallory zei dat zij en Hannah een oude man overreden hadden.
en hem begraven hebben in de turf.
Ik heb niemand vermoord.
Misschien denken ze dat je te veel weet.
En hoe zit het met jou?
Jou verhaal over iemand redden is dat ook allemaal onzin?
Ik heb hem geprobeerd te redden.
Help mij, help mij.
Help.
Laat me niet...
Help me.
Waarom?
Omdat hij het overleefd zou hebben,
omdat het een goed idee was op dat moment.
Of misschien alleen omdat ik een hele, hele slechte man ben.
Ik denk niet... - Stil!
Het gaat beginnen.
Kom op!
Kom op, raak hem!
Kom op.
Kom op! Ga naar de hut!
Ga!
Help, hij is hierbuiten. Doe verdomme die deur open!
Schiet op, asjeblieft?
Hoe lang was ik buiten westen? - Een uur misschien.
De deur!
Ik heb hem geblokkeerd.
Maar als het jou niet buiten kan houden...
Hunter.
Mallory. - Ze is dood.
Ik dacht dat jij ook dood was.
Dat was bijna zo, dankzij jou.
Geloof me, ik dood jou.
Ik heb mijn best gedaan om jou die last te besparen.
We moeten hem helpen. - Waarom?
Omdat de enige reden waarom we nog leven is omdat we niet zijn zoals de rest.
Ze hadden allemaal een geheim.
Ze hebben allemaal iemand per ongeluk gedood en probeerden het te verbergen.
Wij niet. - Nee.
Ik deed het met opzet.
Toen ik 13 was,
ging mijn moeder in Engeland gaan wonen.
Mijn vader is weggegaan toen ik geboren ben,
dus stuurde hij me weg om bij mijn oom Desmond te gaan wonen, en tante Alice.
op een plek dat niet beter is dan deze.
Tante Alice was een krachtige dame voor het bidden.
Ze spendeerde de hele dag aan,
het schrobben van de vloer van het huisje,
en de hele avond op haar knieën in de kerk,
aan het bidden voor de ziel van haar man.
Toen zij wegging, dan kwam hij gewoon binnen.
Hij liet me schrikken.
Eerst was het een aanraking.
Dat zorgde ervoor dat ik moest overgeven, en dat maakte hem kwaad.
Ik probeerde het tante Alice te zeggen, maar ze sloeg me gewoon in mijn gezicht,
en begon tijdens de dag ook naar de kerk te gaan.
Wanneer hij wist dat ze weg was,
dan kwam hij van de velden...
elke dag.
Elke dag.
Uiteindelijk...
kreeg ik een baby.
Ze wisten niet eens dat ik zwanger was.
Ze deden op zijn minst alsof ze het niet wisten.
En ik wist niet wat er aan de hand was.
Het was dood geboren,
en ik was blij.
Ik wou niet dat het wakker werd en voelde wat ik elke dag moest voelen.
Dus ik rende door de velden,
en in het moeras om een plek te vinden waar ik het kon begraven.
Maar hij had me ingehaald.
Kom buiten, Saiorse.
Wees niet bang.
Toen hij zag dat er geen baby was, Gooide hij me op de grond.
Hij ging het opnieuw doen,
en opnieuw en opnieuw, tot het moeras gevuld was met mijn bloed.
Ik had een mes,
ik had het gebruikt om de baby te begraven.
Dus ik gebruikte het.
Je was maar een klein meisje. Je redde je eigen leven.
Denk je nog steeds dat iedereen het verdient om gered te worden?
Jij doet dat.
En misschien, ja, zelfs Hunter.
Laten we het doen.
Almachtige God.
Oh mijn God.
Saiorse!
Geen bloed.
Hè!
Vuur en water.
Wat? - Vuur en water.
David! - Vuur en water!
Vuur en water. - Wat?
Vuur en water. Ze hebben water nodig om te overleven.
Misschien is het het vuur wat hen weghoudt.
Vuur en water.
Het eten is opgediend.
Kom op, ik heb je.
Het spijt me.
Laten we naar huis gaan.
Ondertiteling: Daboy, Depositair Simply ReleaseS Toppers